به نص خود قرآن در سورهء انبياء آيهء 35 : نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً يعنى خيرات و شرور را براى آزمايش شما آفريده‌ايم و آيات بسيارى بر اصل آزمايش تأكيد دارد : 1 - در سورهء محمد آيه 31 مىخوانيم : وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجاهِدِينَ مِنْكُمْ وَ الصَّابِرِينَ . 2 - در سورهء بقره آيه 155 مىخوانيم : وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ حال در اينجا بحثى است كه هدف از آزمايشهاى الهى چيست ؟ در جواب بطور مجمل بايد گفت : يك هدف عبارتست از پرده‌بردارى از واقعيات و معرفى نيكان و بدان به مردم و يك هدف عبارتست از ايجاد زمينهء رشد و پرورش انسانها كه ارادهء الهى بر آن تعلق گرفته . 5 - بلاها دلها را از آلودگيها پاك مىسازد : انسان در اثر غفلت زشتيهاى فراوانى را مرتكب مىشود و سبب عدم قابليت افاضات و عنايات الهى مىشود اينجا است كه خداى مهربان او را به بلاهائى مبتلا مىكند تا در جهان ابدى بتواند از نعمتها استفاده كند و زنگار گناه از قلب او محو شود و در حديث مىخوانيم : ساعات الهموم ساعات الكفارات ، يا مىخوانيم : السقم يمهو الذنوب . 6 - بلاها و مصائب زنگ بيدار باش است : گاهى انسان آنچنان در لذائذ مادى غرق مىشود كه با هيچ شيوهء اخلاقى و انسانى نمىتوان او را متنبه ساخت و تنها به هوى و هوس مىانديشد اينجا است كه مصائب به فرياد او رسيده و او را به جهان غيب متنبه مىكند و اين به جاى خود نعمت و لطف است .